Episode Transcript
[00:00:14] Speaker A: Hoxe percibo as moitas do pecado da luxuria e o rastro das súas víctimas.
O caminho me leva a facer unha primeira parada no centro cívico da Associación Clara Campoamor en Baracaldo, Vizcaya.
Allí me espera unha moza que se ha convertido en un estandarte da lucha contra este pecado capital.
Blanca Estrella, tú como fundadora da Associación Clara Campoamor has ajudado moitas víctimas que necesitan justicia tanto no Euskadi como no entorno máis cercano.
[00:00:46] Speaker B: Non é merito meu, é merito das víctimas que han confiado tanto a mi persona como a Associación Clara Campoamor.
E iso é de agradecer.
[00:00:55] Speaker A: Se te falo do violador do ascensor, que supone este caso?
[00:00:59] Speaker B: Horroroso.
Sobre todo hasta que le detuvieron el miedo que tenían as jovenes en Valladolid, que no las dejaban salir.
Y es que no había otro remedio. Y el tiempo que tardaron en detenerle fue durísimo.
Valladolid estaba levantado. Ibas allí y lo mascabas.
[00:01:23] Speaker A: ¿Cómo definirías a Pedro Luis Gallego?
[00:01:26] Speaker B: Era un sádico, un tío terrorífico que creó el terror en Valladolid.
[00:01:33] Speaker A: Tu labor foi moi importante.
[00:01:35] Speaker B: Mi labor foi importante, pero a labor das familias foi moito máis importante.
Eu non podía caminar se elas non estavan ao meu lado.
[00:01:43] Speaker A: Blanca Estrella, decidí ir a Valladolid para conocer máis datos sobre a escalofriante trayectoria de Pedro Luis Gallego.
[00:01:52] Speaker B: Pois eu te agradezco. E as familias das víctimas asesinadas te agradecerán. E as jovens violadas tamén te agradecerán. Porque isto non se pode olvidar.
[00:02:09] Speaker A: En mis novelas, la dualidad entre el héroe e el villano tiene unha sola regla.
A maior maldad tiene el villano, mejores virtudes debe tener mi héroe.
Hoxe, segun profundizan os terribles acontecimentos que aterrorizaron Valladolid a manos del chamado violador del ascensor, me pregunto.
¿Hay algún héroe ou alguna heroína que se alcen a combatir a este monstro?
[00:02:35] Speaker C: Con 19 años, Pedro Luis Gallego se convirtió en el depredador sexual que sembrou o pánico en Castilla y León, e isou varias veces la cárcel desde o año 1979 por abusos desonestos e violaciones. En 1992 foi condenado a 273 años de prisión por 2 asesinatos e 18 agresiones sexuales.
Marta Obregón e Letizia Lebrato se encontraron no seu caminho e feron asesinadas.
[00:03:06] Speaker A: Soy Mika Santiago.
Soy escritor y me apasiona el crimen.
Os invito a un viaje impredecible en mi próximo reto.
Los siete pecados capitales.
Paco, Pedro Luis Gallego, que comenzou a súa actividade delictiva en Valladolid, se pode dicir que sembrou o terror na cidade.
[00:03:53] Speaker D: Psicosis, unha psicosis absoluta dos seus hechos criminales.
An acompañado a esta cidade durante moitísimo tempo e obviamente tamén an creado moitísima incertidumbre.
[00:04:09] Speaker A: ¿Quién era Pedro Luis Gallego?
[00:04:10] Speaker D: Bueno, Pedro Luis Gallego era un tío normal de Provícias, en un principio, pero com unha mente evidentemente moi enferma.
É un mochacho que perteneceu a unha familia normal, trabajadora de Valladolid, un tipo que estudiou en un colegio de religiosos, unha persona que teñía el chip cambiado, e que evidentemente, pois, por sus obras l'hemos conocido.
[00:04:29] Speaker A: ¿Cuándo comienzan estas fechorías?
[00:04:32] Speaker D: Hay constancia de que a finales dos 70 e principios dos 80 é cando Pedro Luís Gallego empieza a violar, a realizar abusos. De hecho, no año 79 é cando entra por primeira vez na cárcel.
Entradas na cárcel que se prolongan tamén a principios dos 80, sempre por abusos desonestos.
[00:04:59] Speaker A: ¿Como se llaman o seu apodo, el violador del ascensor?
[00:05:01] Speaker D: Cando deixa os estudios no colegio, comeza a estudiar mecánica, e fa un curso sobre motores, ascensores e todo ese tipo de cosas, e isto lhe permite, non somente conocer o funcionamento dos ascensores, seno tamén saber, porque trabajou tamén en unha empresa de ascensores, saber como entrar aos portales e acceder, neste caso, aos ascensores onde cometeu algunas de sus violaciones.
O sorprendente de todo este tipo de cosas era a facilidade que tenía en entrar aos portales sin que le viera nade, e logo atacarlas dentro dos ascensores.
Se conocen algunos dos abusos e algunas das violaciones, pero se sabe ou a policía tenía constancia de que havían sido muchas máis.
Entra en un psiquiátrico, porque tamén é condenado a entrar en un psiquiátrico, sorprendentemente, Ha sido condenado a 10 años de estar en ese psiquiátrico, pero non cumple esa pena porque redime esa condena a base de sacarse o certificado de la ESO.
[00:06:04] Speaker A: Non cumple a condena, face un tratamento ambulatorio nun psiquiátrico de Sevilla.
Le deixan salir e regresa a Valladolid.
[00:06:14] Speaker D: E a partir de que regresa a Valladolid, desgraciadamente, se escribe outra historia dramática. Empeza esa carrera criminal que ha escrito unha historia bastante dramática.
[00:06:53] Speaker E: Sí, dime, Miquel.
[00:06:54] Speaker A: César, me encuentro en Valladolid profundizando en la terrible trayectoria de Pedro Luis Gallego.
Condenado a más de 200 años de prisión por dos asesinatos, uno con violación y otro por intento, además de 18 agresiones sexuales y una violación.
[00:07:10] Speaker E: Sí, desde luego se trata de un auténtico depredador sexual, de los más terribles que ha conocido en nuestra historia de crimen reciente.
[00:07:19] Speaker A: Me imagino que es una mente complicada de analizar.
[00:07:23] Speaker E: Mui complicada de analizar e tamén con unha cierta sofisticación intelectual porque, en todo caso, se tardou moito en capturar este individuo. Iso quere dicir que durante moito tempo conseguiu burlar la investigación policial.
[00:07:37] Speaker A: César, nos encontramos ante un violador en série que non se detene ante nada a menos que lo detengan.
Se me ocurren moitos pecados capitales, pero qual dirías tú que é o principal?
[00:07:48] Speaker E: Moitos pecados capitales, efectivamente, pero sin dúda aquí, para mí, a mi juicio, o sustantivo é la lojuria.
[00:07:59] Speaker B: Antes.
[00:08:08] Speaker A: De escribir unha novela, me gusta visitar lugares que me inspiren para ambientar cada historia.
Sin embargo, hoxe estoi neste paraxe con outro propósito.
Me adentro polos senderos e bosques de Valladolid persiguendo a huella do maior depredador sexual da historia reciente.
Ao final do caminho me espera o lugar onde acabou con a vida de Letizia Lebrato.
Nos situamos en julio de 1992.
Pedro Luis Gallego asesina a Letizia Lebrato.
Como e onde la encontraron?
[00:08:42] Speaker D: Le encontraron aquí, en este pirar.
A gente que participaba nas batidas, estaban buscándola, viu tierra escarbada, o cadáver estaba semi enterrado, estaba boca abaixo, estaba con as manos atadas... No obstante, como se resistió, dió once puñaladas a Letizia.
[00:09:12] Speaker A: Letizia foi asesinada por resistirse? Sim.
[00:09:16] Speaker B: Les ponía a navaja e decía, ou te deixas ou te aclavo.
Era a súa clase.
E entonces las violaba e les deixaba amastar.
O que é que pasa? Que Letizia Lebrato tenía arañazos, tenía golpes en la cara, en las piernas, tenía piel de helo en las uñas.
[00:09:33] Speaker A: Como te enteras de lo ocurrido a Letizia Lebrato?
[00:09:38] Speaker B: Pois me encontraba yo en Villarón de Campos, estudiando o asesinato de orga sangrador, e allí nos comunica... Oye Blanca, hai unha manifestación en Valladolid de moxeres, porque acaban de asesinar a outra moxer, e allí fuimos. Allí conoci a familia, e a partir de allí entre en o asunto.
[00:10:05] Speaker A: ¿Como ocurrieron estes hechos?
[00:10:07] Speaker D: Letizia Lebrato veraneaba aquí en Viana de Cega, en un chalet de sú familia, e ella de todas as maneras aprovechaba para ganarse un dinerillo trabajando en el complejo deportivo a 7 km de Valladolid. Esta chica acabou de trabajar, se vinó a casa, solía venir en autostop, suponemos que la recogió haciendo autostop, e que foi cuando la forzou, la violou, e la trajou aquí al Pinar.
[00:10:40] Speaker A: Blanca Estrella, tú estuviste en el juicio por el caso de Letizia Lebrato.
Sí.
[00:10:45] Speaker F: Fue fuerte.
[00:10:45] Speaker B: Me pidieron a familia que estuviera con ellos. Cuentan todo. Yo no me acostumbro. Mira que he ido a cientos de ofendecidos. No me acostumbro.
[00:10:52] Speaker A: Como recordas tú as declaraciones de Pedro Luis Gallego?
[00:10:57] Speaker B: Pues como la de todos os asesinos e violadores.
Yo, yo no he sido. A mí que me tienen manía, yo no he sido. Porque la Guardia Civil me persigue.
O sea, hicieron luego todo hasta o último momento. Y en el juicio incluso lo llegó a negar. Lo que pasa es que había muchas pruebas.
[00:11:12] Speaker A: ¿Cómo recuerdas el juicio?
[00:11:14] Speaker D: El recuerdo que tengo sobre todo es de la entrada... del violador aos juzgados. Iba escoltado por varios policías.
Eu creo que ele llevaba cara de desafiante, como dizendo, non sei que pinto aquí. Parece mentira con a gravedade dos hechos que cometió.
[00:11:31] Speaker A: A cuantos le condenaron finalmente?
[00:11:35] Speaker B: Les condenamos por a violación, por o asesinato e por o secuestro. Claro, o máximo que podíamos eran 40 años.
[00:11:45] Speaker D: La dúda que queda todavía, fíjate Miquel, é se estuvo acompañado ou non estuvo acompañado. Sempre se ha especulado con a posibilidad de que en súa entonces compañera hubiera participado nos hechos. Non se pudo demostrar.
Pero claro, é decir, a resistencia, o hecho tal y como sucede, a familia sempre exigió tanto á polícia como aos jueces que se investigara esa posibilidad.
En un personaje que además sempre ha estado moi, moi protegido sempre por súas compañeras sentimentales ou por súa familia.
[00:12:26] Speaker E: Ola Miquel, como estás?
[00:12:27] Speaker A: César, Helena. Tengo unha curiosidade no caso do violador do ascensor.
Tuvo varias parexas que desconocemos se colaboraron con ele nas suas fechorías.
Pero sí que sabemos da existencia de asesinos que atraen a moitas mujeres.
Por que hai mujeres que se senten sexualmente atraídas por criminales, cando para o resto de nós son monstruos?
[00:12:49] Speaker E: Ni es el primer caso, ni será o último, de criminal convicto que tiene un gran número de admiradoras. É un fenómeno tan recurrente que responde ao nombre de ibristofilia.
[00:13:00] Speaker F: Efectivamente, además é un trastorno que se dá mayoritariamente en mujeres e os estudios han demostrado que normalmente son mujeres entre 30 e 40 años de edad.
[00:13:11] Speaker A: ¿De dónde surge esta atracción?
[00:13:14] Speaker E: Pois, si te parece, vamos a explicar por qué se sienten atraídas algúnas mujeres por los asesinos.
En primer lugar, porque queren redimirlos. É dicir, pensan, con sú bondade, con sú instinto maternal, van a poder cambiar ese comportamiento criminal.
En segundo lugar, e moi relacionado con a primeira razón, é porque senten compasión por esta gente e incluso a veces creen ciegamente en su inocencia.
E a terceira razón se trata de moches que ten unha biografía totalmente anodina, é dicir, son irrelevantes en seu círculo social e de algunha forma lo que queren é compartir a fama do criminal emparejándose con elles.
[00:13:58] Speaker F: De acuerdo a lo que estabas dicendo, César, te voi a comentar que tamén hai cuatro características propias destas mujeres que se sienten atraídas por asesinos. Todos os estudios han demostrado que han tenido relaciones violentas e abusos sexuales.
En segundo lugar, suelen defender sú relación, quizá por aquello que decías, de sú deseo de redimirlos e de verlos inocentes. En terceiro lugar, cando és unha hibristofilia grave, llegan a ser cómplices deses crimenes e buscan a fama tal y como has comentado.
e, por último, podríamos dizer que buscan el novio perfecto. ¿Y cuál es el novio perfecto? Pues aquel al que ven fuerte, con fortaleza, que piensan que les puede defender incluso aunque lleguen a la violencia, y que al mismo tiempo, como se ve en la hibristofilia leve, están encerrados y no hay riesgo físico.
[00:14:52] Speaker E: Bueno, ha habido muchos casos en la historia, pero vamos a comentar dos que realmente son moi interesantes. O primeiro é o de Ted Bundy.
[00:15:04] Speaker F: O que nos podríais dizer? Ted Bundy é un americano, foi un asesino en série, violador e necrófilo. Se casou en o año 80 con Carol, unha mujer que hasta entonces non se conocía nada dela, tenía unha vida normal, e ela defendió a súa inocencia casi, casi hasta o final. Foi a mujer con a que mantuvo a súa relación de pareja hasta que foi ejecutada.
[00:15:30] Speaker E: En un caso moi parecido al de Richard Ramírez, tamén un asesino en serie moi violento, moi depravado, que se casou con Tonell Loy. Se trataba de unha periodista de la que se sabe moi pouco. Estuvo tamén moito tempo siguiendo el caso, proclamando la inocencia de su marido, pero finalmente yo creo que acabó asumiendo que se trataba de un criminal e esa relación acabó diluíéndose.
[00:16:05] Speaker A: Nos situamos en enero de 1992.
El violador del ascensor amplía su radio de acción alejándose de Valladolid y acabando con la vida de la joven Marta Obregón.
Outro asesinato por el que foi condenado Pedro Luis foi o de Marta Obregón.
[00:16:22] Speaker D: Marta Obregón apareció asesinada en Villaguzalos Pedernales en un pobo de Burgos que foi onde ele foi a secuestrarla.
[00:16:30] Speaker A: ¿Quién encontró a Marta?
[00:16:32] Speaker D: A Marta Obregón la encuentra un camionero, un camionero que está en ruta por la carretera, para, junto a la carretera, sale del camión, va a un descampado, e se encuentra que un cuerpo allí, unha cría muerta. Así lo encontró. Esta muchacha era unha chica de 22 años, me parece que era.
Era estudiante de periodismo.
[00:16:53] Speaker A: ¿Cómo se produjeron los hechos?
[00:16:54] Speaker D: Los de Marta Obregón? Bueno, pues, el modo super-handi deste sujeto era sempre o mesmo.
la secuestraba na calle ou ben en un portal, las introducía no coche, se las llevaba a un paraje desconocido onde las forzaba ou onde las intentaba forzar.
En este caso, hubo un asesinato a navajazos. E luego, además, se pudo saber que fué el porque el juez Manuel García Castellón fué el que tomou declaración unha vez que fué detenido. Él dice que le engañou, que le había prometido ir a un psiquiátrico, etcétera, pero al final non fué así. Él confesou que había matado a Marta Obregón e a Letizia Lebrato.
[00:17:38] Speaker A: ¿Cómo es que nos presentasteis como acusación popular?
[00:17:40] Speaker B: Ni en el de Letizia ni en el de Obregón.
O joe de Valladolid, que le tocou a instrucción, nos denegou a personación alegando que éramos vascas y no españolas. E, portanto, en Castilla y León entendí perfectamente que no tenía ninguna posibilidad de personarme ninguna.
Pero, ao lado da familia, o que sí hicimos é colaborar moito con os abogados que a familia decidió.
[00:18:10] Speaker G: ¿Cómo.
[00:18:16] Speaker A: Te enteras del caso de Marta Obregón?
[00:18:18] Speaker B: Pues mira, siempre juega en esto la generosidad das familias.
A familia de Letizia Lebrato foi generosa hasta o punto que el sumario de su veja, que era duro, era fuerte, lo puso a disposición del abogado de la familia de Obregón.
Porque intuimos A mí se me metió na cabeza que el ADN que teníamos en el sumario de Letizia Lebrato, por que no iba a estar en el sumario de Obregón?
Lo mismo que estaba en todos los sumarios de todas as niñas violadas.
E entonces pusimos a trabajar o abogado de Obregón e o abogado de Letizia, os dois comigo e dale, nos denegaron e ademais encima máis ou menos vino a dicir a justicia de Burgos que estábamos cometendo un delito.
porque entonces non se podían visualizar os resumarios de outros. Pero eu me puse porque caía en cruzar el dato, e además teñía algún colaborador que era forense, que me digo, tranquila, venga estrella, é o mesmo ADN, tira p'alante que tiene razón. E tiré p'alante, e ao final conseguimos que se le juzgara por el ADN. Letizia Lebrato abrió un camino que necesitábamos as moxeres, porque a partir de aí já se centraliza todos os ADNs, todos os ascensos e miradoras deste país.
[00:19:50] Speaker A: Como se le diu caza a Pedro Luís Gallego?
[00:19:53] Speaker D: Sempre se sospechou que a súa madre e os seus padres e familiares le protegían bastante. Os familiares máis cercanos pincharon os teléfonos e descubrieron unha conversación da madre e dele quedando en correos na coruña porque li iban a mandar un giro de 50.000 pesetas, creo. Allí lo coxeron.
¿Como.
[00:20:14] Speaker A: Era su modus operandi? Tiene.
[00:20:15] Speaker D: Dos. Uno, secuestrarlas, montarlas en el coche, llevárselas a un descampado e violarlas. O por el que le llaman el violador del ascensor.
Civilidamente entrar en los portales, y allí una vez que ves a la víctima que te interesa, la secuestraba, la metía dentro de la caja del ascensor, y allí las violaba.
Pero lo que si tamén utilizaba era Muchísima violencia. Cando cogea a unha mujer, la golpeaba de unha forma brutal e bestial. Como.
[00:20:48] Speaker A: Se pudo demostrar durante o juicio que foi el? Basicamente.
[00:20:51] Speaker D: Por as pruebas que aporta a investigación e a policía.
Ele nega en todo momento ser o asesino.
E repite en moitas ocasiones que le han engañado. Pero o que é evidente é que as pruebas, as fotos, os reconocimentos, absolutamente todo, dicen que ha sido el asesino.
[00:21:23] Speaker A: Durante o juicio por Letizia, ele se había declarado inocente e hizo o mesmo no juicio sobre o caso de Marta.
Ele.
[00:21:30] Speaker D: Nunca ha reconocido asesinato ni violación de ningún tipo.
Nada máis que ao inicio da súa carrera delictiva.
[00:21:41] Speaker A: Estuvisteis en el juicio por el caso de Marta? Estoy.
[00:21:44] Speaker B: En todos. No dejo nunca a familia solas. Como sempre, voy muy prudente, me siento na última fila para que a familia este tranquila. E de repente, el juez hace a pregunta respectiva al inicio do juicio. Tiene usted algo que declarar? E se volvió con un odio hacia mí, señalándome con el dedo. E dijo, esa vasca que todas as muertas de España me las emploma.
Y esa también. E vino un funcionario del juzgado e me sacó de la sala.
Me interesan un pouco, reponte, tomate un café ou unha cosa, pero non entras todavia. Que.
[00:22:17] Speaker A: Declaro ele en el juicio?
Lo.
[00:22:20] Speaker B: Nego todo. Sua.
[00:22:20] Speaker A: Actitud era de cero arrepentimiento? Cero.
[00:22:23] Speaker B: Arrepentimiento, eu era a única culpable.
Que l'havia metido en esa ambulada. Así, por gusto.
Despois.
[00:22:31] Speaker A: De Marta, Pedro Luís siguió actuando Entre abril e junio del 92 se le atribuyen hasta 9 violaciones e 2 intentos.
[00:22:39] Speaker D: Si, la carga criminal deste personaje é bastante larga Efectivamente... E se cree, segun la policía, que hubo bastantes más hechos criminales O que pasa é que non se denunciaron, en moitos casos, por vergüenza de las propias mujeres que habían sido agredidas Porque logo, además, a psicosis que se creou en toda a comunidade autónoma facía que muchas mujeres fueran precisamente a las comisarias a denunciar. Me ha atacado un hombre, me ha atacado aquí, me ha atacado allá... Pero claro, lo que sí se le pudo relacionar foi con todos estes casos.
[00:23:26] Speaker G: Dime.
[00:23:29] Speaker A: Miguel.
César, con todos os datos que vas obteniendo e lo que has investigado, me gustaría que me hicieras un perfil criminológico del violador del ascensor. ¿Y qué conexiones vas encontrando con el pecado de la lujuria?
Bien.
[00:23:42] Speaker E: Bueno, para hacer un perfil criminológico lo más adecuado sería hacer una valoración directa a este individuo. No podemos hacer eso.
Así que lo que vamos a hacer es un perfil criminológico indirecto, es decir, nos tenemos que basar en sus testimonios, en el historial criminal. Con lo que sabemos, sí creo que podemos empezar a hacer un perfil criminológico del asesino del arcenso.
Bien, en primer lugar, yo creo que la primera característica importante a súa personalidade psicopática, porque tiñe unha total falta de empatía, unha total falta de compasión por as víctimas que ha ido generando ao longo da súa carrera criminal. Outra característica moi importante é o aislamiento social. E a que nos referimos con isto? Todo o mundo tiñe un cierto tejido social a seu alrededor. Tiñe unha pareja, con seus amigos, companheiros de trabajo, con o vecindario... Pero esta persona non tiñe relaciones sociales, vivía certamente aislado e pouca xente podía falar de como era verdadeiramente el violador del ascenso.
Outra característica moi importante en este caso é a súa parafilia.
É dicir, teña unha compulsión sexual que impide tener relacións sexuales normales. É dicir, as súas relacións sexuales teñen que ser violentas, forzadas, sen consentimento.
É isto únicamente o que o satisfaz. Y en último lugar, e moi relacionado con esta parafilia, es el deseo de control, el deseo de poder. De hecho, alguna de sus víctimas la agredió hasta en cinco ocasiones. Es decir, no únicamente quería satisfacer su pulsión sexual, sino realmente la fantasía que estaba cumpliendo era ejercer el control y el poder sobre esta víctima.
[00:25:45] Speaker A: Os monstros son fonte de inspiración para moitos escritores.
E o monstro da luxúria que persigo hoxe tiñe mil caras. Sus víctimas tamén.
Pero moitas non se poden permitir mostrar o rostro para falar de sus cicatrices.
A.
[00:26:00] Speaker H: Grisola sofría en 2015, e cando ocorrió todo, eu teñía 15 años. Eu acudo a unha fiesta multitudinária, e eu vou con mis amigas.
E hai un momento en que eu decido alejarme para orinar. O próximo recuerdo que ten, como haberme dormido, estar en un sueño e despertar e encontrarme al agresor encima mía. Termina, se va, decido acudir a onde estaban mis amigas, me llevan ao hospital para que me hagan las pruebas. Secuelas físicas, tuve tanto como arañazos por el cuerpo, luego as lesións que tenía nas zonas máis íntimas e luego si que tuve que realizar un tratamento por o hecho de que o agresor non se quiso realizar as pruebas de VIH, tuve que estar en tratamento durante un mes.
As.
[00:26:53] Speaker F: Molles que han sufrido unha agresión sexual solen sentir vergónza. Vergónza porque? Porque a veces hai un juicio social. Que si había salido de fiesta, que si estaba bebida, etc, etc. E culpabilidade porque? Moitas veces creen que non han sabido protegerse e defenderse do agresor o suficiente. Me.
[00:27:11] Speaker H: Llevo a sentir culpable por o hecho de haver acudido a esa fiesta, por haver bebido.
por no me teña que venir a hacer pisola, por todo, hasta que al final irás interiorizando que el único culpable es el agresor. Sufren.
[00:27:26] Speaker F: Tamén outro tipo de secuelas, como, por exemplo, medo a relacionarse con o resto das persoas, incluso do seu entorno familiar. Medo a comunicar o que han vivido, medo a estar solas. Me.
[00:27:40] Speaker H: Encerré en mí misma, pero tamén me apoyé na gente cercana. Sí que é verdad que he tenido que escuchar cosas moi malas. Estuve con a ayuda psicológica desde o primer momento que ocurrió todo, que foi de gran ayuda. Consecuencias psicológicas, eu tenido el non atreverme a volver a casa sola, me costou salir un tempo. A sentencia, al ser os dos menores de edad, non ayudou nada. A él le condenaron a dous anos de internamento e un ano de libertad vigilada. Al final, o que cumprió foi un ano.
Todo o demás foi libertad vigilada.
A.
[00:28:19] Speaker F: Imaxen do violador produzo pánico, temor, medo a que volva a pasar. Medo a encontrárselo, incluso ao que sepan que está detenido. As consecuências que poden derivar en trastornos de ansiedad, trastornos de angustia, problemas de depresión.
Conseguí.
[00:28:37] Speaker H: Reacer mi vida.
É algo que me costou moito, e a día de hoxe me sigue costando moito coxer confianza en lo que é un hombre. Si que he podido mantener relaxiones sexuales, he tenido pareja, e puedo decir que lo tengo superado. É algo que nunca vou olvidar con idas e venidas. As.
[00:28:55] Speaker F: Moxeres poden superarlo, poden recuperarse.
Non quero dizer que se olvide, pero son auténticas superviventes.
Se.
[00:29:02] Speaker H: Non superas isto, non podes seguir hacia adelante.
[00:29:14] Speaker A: Presos.
[00:29:15] Speaker G: Comunes serán tamén escarcelados en las próximas horas, entre ellos Pedro Luís Gallego, encarcelado por matar e violar a dos jovenes.
Tenía.
[00:29:23] Speaker C: Que haber cumplido condena este año 2022, pero en 2013 quedou en libertad tras a derogación da doctrina Parot.
[00:29:31] Speaker B: Sale.
[00:29:34] Speaker I: De la prisión e desta forma se ahorró nove años de prisión e Pedro Luís era un riesgo evidente para a sociedade.
[00:29:48] Speaker G: Os.
[00:29:48] Speaker I: Asesinatos e as violaciones de Valladolid, se especificou que ele non estaba en condiciones de salir e vivir en sociedade.
Cando Pedro Luís saía de prisión, se refugía en Segovia, cerca de unha hermana que vivía nesa zona de Segovia. Ele se instalou en regimen de alquiler, nunha casa moi pequeña, que curiosamente era unha casa na que ele podía acceder desde o galaje, ósea que non tenía que pasar por o portal así no podía ser visto polo resto de vecinos. Pero o Luís llevaba aparentemente unha vida normal en Segovia. O único que se había cambiado é o aspecto físico.
E, bueno, grazas a ese cambio físico, prácticamente nadie o identificou como o conocido como o violador del arte censor.
[00:30:37] Speaker D: En.
[00:30:42] Speaker A: 2013, despois de dous décadas, sale outra vez da cárcel.
se.
[00:30:46] Speaker B: Monta unha en Valladolid que no veas. Toda.
[00:30:49] Speaker A: Esta presión ejercida tanto por la asociación como por la propía ciudad provocou que el se tuviese que ir de Valladolid e se instalase en Segovia. Ah.
[00:30:56] Speaker B: Sí.
E cuando sale de la cárcel, lo primero que le dice a súa familia é que se vaya a Valladolid, súa señora madre.
Pero o tío tiene miedo porque creo que a los dos días de salir de la cárcel lo pilla la Guardia Civil en Valladolid.
Le pilla, simplemente.
E que le dice, oh, bueno, me lo contó la Guardia Civil.
Ten dado cuidado que le vigilamos.
Entonces el se foi no por la gente, sino porque a Guardia Civil le estaba vigilando.
E se marchou a Segovia e nadie sabía dónde estaba.
Pedro.
[00:31:30] Speaker I: Luis salió con una chica mucho más joven que él, la novia de Pedro Luis, e ignoraba que estaba saliendo con un violador en serie, con un asesino de jóvenes.
Tú.
[00:31:42] Speaker A: Pensaste que volvería a violar al salir de la cárcel? Segura.
[00:31:45] Speaker B: Estaba totalmente segura. E, además, fixe declaracións públicas o mesmo día que o Estadão de Público os pôs a libertar.
E.
[00:31:53] Speaker A: Así foi? E.
[00:31:54] Speaker B: Así foi.
Entre.
[00:31:56] Speaker I: Diciembre de 2016 e abril de 2017, ele, efectivamente, tiñe unha doble vida.
En Xegóvia non trabaja.
En principio, vivía das ayudas familiares e vivía do que de un ingreso mínimo que tenía tras o paso por prisión. Salía con sú novia, era unha persona tranquila, llevaba unha vida aparentemente moi apacible e anodina.
Luego, polas noites, salía en busca de sús víctimas.
[00:32:40] Speaker E: Elena, unha dos aspectos máis controvertidos neste tipo de casos é cando estas persoas cumplen condena e saen a la calle.
Entendo que isto repercutirá negativamente nas víctimas.
Sin.
[00:32:55] Speaker F: Duda, crea un medo real a encontrarse con o seu agresor na calle. Medo a revivir o trauma sufrido e unha incomprensión de por que esa gente está fora despois do daño que han sufrido.
[00:33:14] Speaker G: Que.
[00:33:14] Speaker E: La mayor parte dos programas de rehabilitación para agresores sexuales funciona. De hecho, la tasa de reincidencia en agresores sexuales es menor que en otros delitos. Es decir, en la mayor parte dos casos funcionan. Claro, el problema está en individuos como este, como Pedro Luis Gallego o como Bernardo Montoya, el asesino de Laura Lungo. Son casos muy excepcionales porque son individuos muy violentos y con una pulsión asesina.
Entonces, realmente, los programas de rehabilitación en estos casos Esos son moi problemáticos porque non funcionan adecuadamente.
Entón a pregunta é, que podemos facer?
en.
[00:33:51] Speaker F: Este tipo de situaciones? Realmente é así, os programas de reinserción están funcionando, os tratamientos, pero en casos tan extremos hai un debate abierto en el que todavía non se ha encontrado a solución. Se apuntan posibilidades, como as asociaciones de víctimas que piden un seguimiento destes agresores prácticamente de por vida, etcétera. Pero non tenemos unha resposta realmente concreta para este tipo de problemas.
Y.
[00:34:20] Speaker B: En Segovia ha sido detenido el violador del ascensor, se le acusa de secuestrar a punta de pistola a mujeres para agredirlas sexualmente. Es.
[00:34:26] Speaker G: Un tautor de cuatro lesiones sexuales cometidas en una franja de cinco meses, todas.
[00:34:31] Speaker A: Ellas aquí en Madrid y todas ellas.
[00:34:33] Speaker G: En el entorno del Hospital de la Paz. El.
[00:34:35] Speaker C: Juez le imputa dos delitos consumados de violación y dos en grado de tentativa y también delitos de detención ilegal, lesiones y robo con violencia.
[00:34:52] Speaker I: Decide salir a la cacería a buscar a chicas para cometer as violaciones e por iso por lo que se aba a Madrid. E alige en torno do Hospital de la Paz, en concreto, a zona onde está a Escuela de Enfermería, porque sabe que por ese lugar pasan chicas jovenes, que era o que buscaba él. Unha zona onde pueda aparcar bien e unha zona onde por las noches non hai moito tránsito de persoas.
Secuestraba.
[00:35:18] Speaker C: Sus víctimas, chicas de cerca de 20 años, en as inmediaciones del madrileño Hospital de la Paz.
Las llevaba a su piso de Segovia, e tras violarlas, las devolvía a Madrid.
[00:35:32] Speaker I: Seguida a chicas jóvenes, se bajaba del coche con a cara tapada. En un momento dado, él sacaba unha pistola e as apuntaba e as obligaba a meterse no coche.
As tapaba os oxos e as levaba al lexor da zona para violarlas. E logo, as levaba até o piso de Segovia. Allí cometía máis violaciones. Algúna de as chicas as levaba a violar até tres ocasiones no piso de Segovia e luego incluso Las obligaba a que se metieran na ducha, a que se lavaran para intentar destruir cualquier resto biológico que él pudiera haber dejado nas víctimas e las volvía a llevar a Madrid.
El.
[00:36:12] Speaker A: Violador del ascensor trataba de eliminar evidencias físicas de sus brutales agresiones.
Un intento por esconderse de los expertos que rastrean cualquier prueba material para incriminarle.
Un proceso sumamente delicado tanto para as víctimas como para os profesionales.
[00:36:34] Speaker C: Ola Miquel, que sacan un hueco para charlar do que comentaste o outro día do tema das agresións sexuales? Patricia.
[00:36:41] Speaker A: Tú que eres médico forense lo sabrás. Eu me imagino que, además das lesións psicológicas que poden perdurar no tempo, estas moxeres tamén poden presentar lesións físicas de certo calado.
Como se realiza esta exploración? Unha.
[00:36:54] Speaker C: Vez que se ha interposto a denuncia, por lo menos se ha comunicado a voluntad de interponer esta denuncia, e sempre por orden judicial, vai existir unha exploración conjunta do médico forense e do ginecólogo de guardia no centro médico correspondiente.
El ginecólogo de guardia vai realizar unha exploración dirigida a valorar as lesiónes e a realizar unha prevención de enfermedades de transmisión sexual, embarazos, etc. E o médico forense, por seu parte, vai intentar obtener moestras que intenten aclarar o que é que pode ocorrer e intentar determinar ao responsable dese autor.
Por un lado, vamos coxer isopos a nivel genital.
Os hisopos lo que se hace é introducir en diferentes zonas de la región genital e recoger allí la muestra.
En el caso de que exista outra cavidad, como pode ser la anal, procederíamos de la misma manera a la recogida de hisopos. E tamén en aquellos casos que se refieran, por ejemplo, a obesos ou a outro tipo de agresión en diferentes zonas corporales. Pasaríamos a hisoparlo con estos hisopos.
En segundo lugar, o que haríamos é un lavado vaginal.
O que se face é introducir suelo fisiológico a nivel da cavidade vaginal, se recoge con unha xeringuilla e o introducimos nun bote estéril. E isto o que face é recoger cualquier evidencia que haia podido quedar na cavidade vaginal e que non haia sido recogida previamente con os isopos. E todo isto é necessario introducirlo nas bolsas de custodia correspondentes para a súa remisión ao laboratorio e para que tenga súa validez judicial.
Asimismo, tamén é posible, dependiendo o caso, recoger a roupa íntima da víctima e recoger tamén para a súa análisis toxicológica moestras de sangre e de orina. Son.
[00:38:47] Speaker A: Visibles estas lesiones?
Puede.
[00:38:49] Speaker C: Darse el caso que, dependiendo de qué circunstancias estemos hablando, pueda causar este tipo de acto sin ninguna lesión física. Lo que no quiere decir que no haya ocurrido ese hecho, pero puede causar en algunas circunstancias sin lesiones.
En el caso de que aparezcan estas lesiones, la casuística puede ser moi diversa, desde erosiones, arañazos, hematomas... anatomas, moratones, etc. Entonces, podemos tener un gran abanico de lesiones.
Desde o punto de vista médico-legal, neste tipo de delitos, suelen ser de moita importancia as lesiones que son figuradas, que tienen unha forma especifica, fundamentalmente, as digitiformes, as que tienen forma dos dedos, e, dependiendo de su localización, por exemplo, a cara interior dos muslos. En este caso, estas lesiones van a adquirir unha relevancia moi importante, pero, como dicimos, o abanico é moi amplio.
[00:39:44] Speaker A: Avanzar en este relato del pecado da luxuria cada vez é máis difícil.
A cada paso que doi, se suma unha nova víctima e outro depredador.
[00:39:56] Speaker E: El.
[00:39:56] Speaker J: 28 de octubre de 2016 se encuentra o corpo de unha joven de 15 años chamada Vanessa.
Se encuentra en unha xima al que había sido arrojado o corpo sin vida, despues de haberle perpetrado a morte e previamente haber sufrido unha agresión sexual.
Vanesa e seu asesino se conocian do pobo.
Por iso, cando Vanesa recebiu un mensaje de Rubén convidándole á sú casa, non sospechou. Entre outras cosas, porque Rubén era moi amigo dos primos de Vanesa e dixe nese mensaje que os primos iban a estar allí.
Por tanto, Vanesa foi a ese lugar confiada.
Nosotros estamos absolutamente convencidos de que Vanesa, en cuanto entrou na casa, imaginou o que podía ocorrer ao ver a casa obscura e ao ver que só estava Rubén, se negou a mantener relaciones sexuales e, portanto, Rubén procedeu a golpearla. e por iso o forense dice que tiñe golpes na cabeza e na cara que son suficientemente fuertes para deixarla en ese estado de semi-inconsciencia e procedió a agredirla sexualmente e a estrangularla unha vez se produzo a agresión sexual. A investigación que se llevou a cabo apunta a Rubén. A Guardia Civil, desde casi o principio, non teve dúdas e ele acabou reconocendo que había matado a Vanesa e que había arroxado o seu corpo á cima.
a condena que se limpuso foi prisión permanente revisable, por dous razones ademais. O nostro código penal establece a prisión permanente revisable para moites de persoas menores de edad, menores de 16 años, Ibanesa teñía 15, e para moites causadas con posterioridade e como consecuencia de unha agresión sexual.
En este caso, serán os dos elementos.
E se quedaron probados ambos en o acto de juicio.
Retomamos.
[00:42:38] Speaker A: A historia do violador do ascensor e nos situamos en o momento de su detención, en 2017.
Os acontecimentos dan un giro inesperado tras o seu arresto.
Presión.
[00:42:50] Speaker C: Provisional, comunicada e sen fianza para Pedro Luís Gallego, o violador do ascensor. Para.
[00:42:55] Speaker I: Dar con Pedro Luís, a clave foi Sobre todo, na investigación pormenorizada do veículo do sospechoso.
Se conseguiu averiguar a matrícula do coche que utilizaba. A través de cámaras de seguridade, lograron averiguar que o coche era utilizado por Pedro Luis.
E as provas de ADN serviron un pouco para ratificar toda a investigación. Cando.
[00:43:20] Speaker A: E como te enteras tú destas novas violaciones?
Unha.
[00:43:23] Speaker B: Víctima me chama.
Llama a asociación y hablé con ella y dices que me ha pasado isto y tal, y aparecieron más.
Este.
[00:43:31] Speaker A: Hombre fue detenido por estas violaciones, se intentó suicidar.
Bueno.
[00:43:35] Speaker B: Eso no se lo cree ni él. Para mí que quiso dar pena.
Pedro.
[00:43:40] Speaker I: Luis intenta acabar con su vida en julio de 2019, muy poco tiempo después de ser detenido, en teoría porque comenta que no está aquí en esta vida para para seguir facendo daño, que é un peligro e que como non recebe ningún tipo de terapia, pois que ele sigue sendo un elemento moi peligroso. Eu.
[00:44:02] Speaker A: Tenho entendido que ele chegou a decir que havia pasado toda a vida na cárcel, que non havia tenido vida e pedía un tratamento. O.
[00:44:08] Speaker B: Tratamento é mentira, porque eu propuse ao gobierno que se fosse tratamento na cárcel, os colocaron nas cárceles e a primeira foi Rera de la Mancha, onde estaba ele.
Todos estes mentes.
[00:44:22] Speaker I: Ahora ha cambiado moito isto, porque se tú te niegas a someterte a estes tratamientos, te vai condicionar o teu futuro na cárcel. Agora, na prisión, ele non pode rexatar este tipo de atención.
Cando ele deixa en silencio a toda a sala explicando que sofre un problema profundo e psicológico, por o que ha pedido, sen éxito, moitas veces, ajuda, e o máis impactante é que, por primeira vez, pide perdón a suas víctimas. E se mostra moi arrepentido, e insiste en unha frase que é que é víctima de si mesmo.
Arrepentimiento.
[00:45:01] Speaker A: É unha palabra que, se non a sentes, non ten valor por moito que a escribas en maiúsculas.
Por que tardo tanto en pronunciar al violador del ascensor tras tantos anos de horror?
[00:45:13] Speaker E: Ola Vicente, como estás?
Ola.
[00:45:16] Speaker G: César. Encantado.
[00:45:17] Speaker I: De saludarte. Muy.
[00:45:18] Speaker G: Bien, gracias. Pues.
[00:45:19] Speaker E: Mira, yo creo que eres la persona indicada para arrojar algo de luz sobre el caso que estamos analizando.
Igual no podemos resolver todas as dudas, pero sí, quizás nos arrojes elementos de juicio para poder valorar más adecuadamente el supuesto arrepentimiento del violador del ascensor. ¿Qué opinas al respecto de una persona con esta trayectoria criminal A historia dos casos.
[00:45:43] Speaker G: Criminales está chena destes arrepentimientos de última hora e nas circunstancias máis desfavorables para os condenados. E é no juicio, cando saben que les propasan agrumadoras, iban a tener que pasar unha gran parte de súa vida ou o resto de súa vida na cárcel.
Entón, a priori, estes arrepentimientos non son sinceros, sino que intentan, de alguna maneira, de manera infructuosa, limpiar a súa imagen frente aos demas, rebuir a idea de que son monstros, non tanto para buscar unha condena menor ou algún tipo de atenuante, sino para que, cando vayan á cárcel, non se les considere seres particularmente despreciables ou personas ás quais se les tenga que someter a un duro régimen de tratamiento penal.
Lo.
[00:46:30] Speaker E: Cierto es que este individuo ha intentado suicidarse en prisión. O non seria coerente con ese arrepentimento profundo.
Que opinas tú al respecto?
Mira.
[00:46:40] Speaker G: O suicidio, ou incluso nos Estados Unidos, a exigencia de ser executado, non obedece tanto, según miña experiencia, ao arrepentimiento, sino ao que poderíamos entender como unha situación de hartazgo existencial.
É dicir, chega un momento onde o que te espera por delante te resulta moi penoso.
¿Por qué? Porque ya tienes sobre ti la etiqueta de monstruo, sabes que tu presencia en la cárcel va a ser considerada como una señal de alarma, que vas a ser un apestado. Entonces, non é tanto, lo lamento, me mato porque ha sido moi malo, senón máis bínio diría que é me mato porque lo que viene a continuación non merece a pena de ser vivido.
El.
[00:47:26] Speaker A: Paso de Pedro Luis por as diferentes cárceles foi ejemplar. Tú.
[00:47:30] Speaker D: Date cuenta que a este tipo tamén se le intenta relacionar con el asesinato de la niña Laura Domingo de Burgos.
O sea, si en unha cárcel los violadores les tienen que poner protección o llevarles a determinados departamentos para no ser agredidos por outros presos, en el caso encima del asesinato e violación de un niño o de unha niña, todavía estáis mucho peor. Obviamente le interesaba mantener un perfil moi bajo para que no sacarle al patio con todos los comunes, ¿no?
Finalmente.
[00:48:00] Speaker I: O violador do ascensor foi condenado a 96 años de prisión por as agresións sexuales, por os intentos de agresión sexual, e no juicio se especifica que non pode teñer benefícios penitenciários.
Pedro Luís dixo no juicio que era víctima de si mesmo e que desde os 18 años nunca había teñido oportunidade de resolver esos problemas que el tenía, que a súa vida nunca había sido normal.
Pois.
[00:48:34] Speaker E: Mira, Vicente, se te parece, vamos a ver algunha das frases que pronunciou este violador en série en el juicio. Soy víctima de mí mismo. Me intenté quitar la vida porque no tenía que haber nacido.
Tengo un problema psicológico, una obsesión que no puedo controlar. No la comprendo. Luego, por outra parte, insiste.
Me siento moi arrepentido de haber hecho lo que he hecho durante toda mi vida, e pido perdón a las víctimas, a todas, e considero que mi vida ha sido un fracaso desde que tenía 19 años. En.
[00:49:06] Speaker G: Lo que acabas de leer hai dos partes, eu creo que hai unha parte que é certa, que é, eu creo que el, como outros muitos asesinos, liberadores seriales, pois non han tenido reparo en explicar que hai algo que está roto dentro de ellos, non?
Muitos dos que han dicho que tiñen unha enfermedad ou les pasa algo que non poden llegar a comprender realmente pero que de algún modo les empuja Ellos explican que non tiñen voluntad e iso ele o reconoce Eu creo que esa parte é correcta Tambén creo que é correcto cando dice que a súa vida é un fracaso Claro, se se dedicou a cometer tantas desviolacións e dos homicidios non creo que se a poda calificar de unha vida aprovechosa Pero efectivamente, cando ele dize ''Me arrepiento'', claro, unha compulsión tan grande que le estado comendo por dentro durante tanto tempo, o que implica é que ele sentiu que iso o necesitaba para llenarse emocionalmente. Está arrepentido porque, con posterioridade, a súa vida está en moitos sentidos constreñida por esa compulsión e, sobre todo, por a estancia en a cárcel. Está arrepentido de haber estado en a cárcel, está arrepentido de haber pasado tantos inconvenientes por lo que ha hecho Pero eu non creo que vaia máis allá.
Está arrepentido porque está condenado. Verdad?
[00:50:29] Speaker E: Se.
[00:50:29] Speaker G: Ele hubiera estado libre, non creo que hubiera dito iso. Porque ele hubiera gozado daquilo que buscaba e ao mesmo tempo obtendría a liberdade. Con o qual seria un criminal perfecto, por así decirlo. Si.
[00:50:39] Speaker E: De hecho, a última frase é bastante coherente con o que estás diciendo.
No he tenido vida, he estado 32 años en prisión e mi vida acabará en tres rejas, pero eu pido que se me aplique un programa específico de tratamiento. Non o he hecho porque quero, sino porque non o podía evitar. Eu.
[00:50:58] Speaker G: Creo que isto é un brindis ao sol.
Este hombre está máis allá de todo tratamiento. Efectivamente vai estar o resto da súa vida na cárcel e ele non cree que... realmente o tratamento vai a cambiar nada. O que ocorre é que está dentro deste rol de, por favor, non me juzguen como un monstro, non me lo pongan moi difícil, condiciones aceptables e eu vou a colaborar. Tengan consideración deste pobre, viejo, delincuente, veterano de guerra. Ele ha sido durante moitos anos un tipo particularmente violento e peligroso, hasta o punto que a súa identidade se forjou con esa violencia, con ese crime, con tanta sangra e dolor en sus manos e agora ya o que pide é un pouco de conmiseración.
Nos.
[00:51:42] Speaker E: Vamos a quedar con esa última reflexión. Por hecho, a Letizia, a asesina de 11 puñaladas, e a Marta, a asesina de 14 puñaladas. Es decir, hai un ensañamiento, unha violencia extrema para acabar con a vida destas dos chicas. O.
[00:51:57] Speaker G: Poder ser a vida e a morte produce unha sensación emocional brutal. Os asesinos te lo dicen.
[00:52:12] Speaker F: Y.
[00:52:12] Speaker A: Si vuelve a salir?
No.
[00:52:15] Speaker B: Decía Clara Campamor que mientras ella tuviera un aliento en este país no se iba a vender el cuerpo a las mujeres.
Yo digo, mientras me quede un aliento en este país, un violador que ya ha violado y ha matado, no sale a matar outra vez.
César.
[00:52:48] Speaker E: Ola.
[00:52:48] Speaker A: Miquel.
Finalmente, y tras o último juicio, Petro Luís Gallego volvió á prisión.
Saldrá con 82 años, e estará vigilado hasta os 92 años.
Así.
[00:53:00] Speaker E: É, o seu gran pecado capital, por o que pasará a maior parte da sua vida en prisión, é a luxuria.
[00:53:11] Speaker C: O.
[00:53:26] Speaker A: Monstro e a súa luxúria feron al fin detenidos.
E todo grazas ao empeño e á valentía de un elenco de heróis que han ido moito máis allá de súas obligaciónes para facer frente a tamanha amenaza.
Me tranquiliza pensar que en a nosa sociedade, por cada villano que aparece tamén surcen heroínas e heróis dispostos a detenerlos.